Zwykła tlenoterapia ratuje niewydolne płuca, pomagając im napełnić krwinki tlenem, podczas gdy tlenoterapia hiperbaryczna wykorzystuje ciśnienie jako narzędzie, by nasycić tlenem całe ciało na poziomie komórkowym, niezależnie od pracy płuc.
Sesje tlenoterapii zwykłej są kluczowe dla: 1. Osób z chorobami płuc i układu oddechowego Jest to główne wskazanie medyczne. • POChP (Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc) • Astma oskrzelowa (w fazie zaostrzeń) • Włóknienie płuc oraz mukowiscydoza • Rozedma płucPrzewlekłe zapalenie oskrzeli 2. Pacjentów kardiologicznych (choroby serca) Niedotlenione serce musi pracować znacznie ciężej. Zwykła tlenoterapia wspiera układ krążenia przy: • Przewlekłej niewydolności sercaChorobie wieńcowej (dusznicy bolesnej) • Wadach serca obniżających nasycenie krwi tlenem.Stabilizacji przy skrajnym nadciśnieniu lub niedociśnieniu tętniczym. 3. Osób w stanach ostrych i powypadkowych Zwykłą tlenoterapię stosuje się jako natychmiastową pomoc ratującą życie w szpitalach i karetkach: • Podczas ostrej niewydolności oddechowej (np. przy ciężkim zapaleniu płuc) • W przypadku zatrucia tlenkiem węgla (czadem) • W trakcie i po znieczuleniu ogólnym (operacje chirurgiczne) 4. Pacjentów onkologicznych i neurologicznych • Zaawansowane nowotwory: U pacjentów z guzami płuc lub przerzutami łagodzi uciążliwe duszności. • Zaburzenia snu: Osoby cierpiące na ciężki bezdech senny, prowadzący do nocnego niedotlenienia mózgu.
Istota działania zwykłej tlenoterapii (Mechanizm płucny) Zwykła tlenoterapia opiera się wyłącznie na zwiększeniu stężenia tlenu w powietrzu, którym oddychasz (zamiast normalnych 21%, wdychasz około 90–95% czystego tlenu). • Mechanizm: Tlen trafia do płuc, skąd naturalnie wiąże się z hemoglobiną w krwinkach czerwonych (erytrocytach).Ograniczenie: Zdrowy człowiek ma krwinki nasycone tlenem w 95–99%. Ponieważ krwinki mają ograniczoną "pojemność", zwykła tlenoterapia nie jest w stanie dostarczyć organizmowi więcej tlenu, niż mogą unieść erytrocyty. Pomaga jedynie wtedy, gdy Twoje płuca są chore i same nie potrafią nasycić krwinek (np. w astmie czy POChP).
Ważne: Wszelkie wskazania, czas trwania oraz przepływ tlenu (liczbę litrów na minutę) tlenoterapii zwykłej powinien powinien zawsze określić lekarz (np. pulmonolog) na podstawie badania gazometrii krwi.
